Młodzianowski Kazimierz

(1880–1928)

Policjant, wojewoda, artysta

Kazimierz Młodzianowski urodził się w Woli Soleckiej w rodzinie szlacheckiej. Studiował na Wydziale Agronomii Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Po wybuchu I wojny światowej pełnił funkcje dowódcze w Legionach Polskich. Po kryzysie przysięgowym był przez rok internowany w Beniaminowie. W październiku 1918 roku roku wstąpił do Wojska Polskiego. Po kilku miesiącach został oddelegowany do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w celu zorganizowania Policji Państwowej. 8 kwietnia 1919 roku objął stanowisko komendanta głównego Policji Komunalnej i Milicji Ludowej. Po dwóch miesiącach wrócił jednak do służby wojskowej. Przez kolejnych pięć lat pełnił funkcję komendanta Szkoły Podchorążych w Warszawie.

 W październiku 1924 roku Młodzianowski skierowany został na stanowisko prowizorycznego wojewody poleskiego. Zadecydowało o tym bez wątpienia jego dotychczasowe doświadczenie polityczno-wojskowe. Jego kandydatura była również przedstawiana jako rozwiązanie kompromisowe, możliwe do zaakceptowania zarówno przez środowiska prawicowe, jak i lewicowe.

            Dotychczasowy komendant Szkoły Podchorążych Piechoty w Warszawie 4 października otrzymał stopień tytularnego gen. brygady. Miało mu to umożliwić skuteczniejsze zarządzanie siłami militarnymi skupionymi na terenie województwa, przeznaczonymi do zwalczania grup dywersyjnych.

Kazimierz Młodzianowski obok kwestii bezpieczeństwa dużo uwagi w swojej działalności poświęcał również sprawom podniesienia poziomu ekonomicznego mieszkańców Polesia. Zwracał też uwagę na kwestie oświaty i kultury. Był przeciwnikiem szybkiej asymilacji narodowej nieuświadomionych chłopów poleszuckich i uważał, iż znacznie lepsze efekty osiągnie się zaspokajając potrzeby kulturalne, gospodarcze i społeczne mniejszości narodowych. Dzięki temu znacznie skuteczniej byłoby pozyskiwać te grupy dla państwa polskiego. Asymilacja kulturowa i związana z nią asymilacja państwowa miały stanowić pomost do ostatecznej asymilacji narodowej.

Znajomość kwestii bezpieczeństwa w połączeniu ze znawstwem spraw narodowościowych oraz, co najważniejsze, jednoznaczne opowiedzenie się w czasie przewrotu majowego 1926 roku za obozem piłsudczykowskim skutkowało awansem ze stanowiska wojewody na posadę ministra spraw wewnętrznych. W tym czasie powołał do życia komisję mającą ustalić zasady polityki rządu wobec mniejszości narodowych. Niestety, decyzja ta ostatecznie stała się przyczyną usunięcia Młodzianowskiego z rządu. W grudniu 1926 roku przesunięto go na stanowisko wojewody pomorskiego.

Zmarł 4 lipca 1928 r. w Krynicy. Głównym powodem śmierci generała była choroba, ale także przepracowanie. Do końca swoich dni starał się prowadzić aktywną działalność malarską.

 

Wojciech Śleszyński


Bibliografia
  1. M. Szot-Wróblewska, Policyjny człowiek renesansu, „Policyjny Głos Mazowiecki” 2019, nr 1–2;
  2. W. Kobylarz, Kazimierz Młodzianowski herbu Dąbrowa (1880–1928), polesie.org (12 I 2024).